Gioachino Rossini: Η Google τιμά την 220η επέτειο γέννησης

0
com


Gioachino Rossini: 

Πριν 220 χρόνια στις 29 Φεβρουαρίου 1792, γεννήθηκε στην πόλη της Ιταλίας Πεζάρο, ο φημισμένος συνθέτης Τζοακίνο Αντόνιο Ροσσίνι.

Με όπερες όπως ο Κουρέας της Σεβίλλης, η Σταχτοπούτα και ο Γουλλιέλμος Τέλλος, αφήνει την ισχυρή του επίδραση στην μουσική, αγαπημένες μελωδίες σε όλο τον κόσμο που του χαρίζουν και το προσωνύμιο "Ο Ιταλός Μότσαρτ".

Σήμερα που είναι ημέρα που εμφανίζεται μόνο κάθε 4 χρόνια, 29 Φεβρουαρίου και η Google στο σημερινό της Doodle, απεικονίζει μία σκηνή με βατράχια που συμβολίζουν τα δίσεκτα έτη- το άλμα. Στο Doodle αυτό δείχνει βατράχους που παίζουν μια σκηνή από την όπερα ο Κουρέας της Σεβίλλης σε ένα δάσος. Ο ξανθός θηλυκός βάτραχος φαίνεται να κάνει «άλμα» στον αέρα, ενώ ένα τραγούδι αγάπης παίζεται στο πιάνο από άλλο βάτραχο.



Από το έργο του ο ίδιος ξεχώριζε την 3η πράξη του "Οθέλου", τη 2η πράξη του "Γουλιέλμου Τέλλου" και τον "Κουρέα της Σεβίλης".

Έμαθε να παίζει το βιολί και τσέμπαλο σε νεαρή ηλικία. Έγραψε την πρώτη του σύνθεση, στην ηλικία των 12. Πέθανε στις 13, Νοεμβρίου του 1868 σε ηλικία 77 ετών.

Έγραψε ακόμη έργα θρησκευτικής μουσικής, τραγούδια, μουσική δωματίου και άλλα κομμάτια για πιάνο και μικρά σύνολα

Μέχρι το 1823 ο Ροσσίνι έχει γράψει περί τις 20 όπερες. Απ' αυτές, ο Οθέλλος αποτελεί την κλιμάκωση του έργου του, όποτε και στρέφεται στην όπερα σέρια. Εν αντιθέσει με το θεατρικό έργο του Σαίξπηρ, ο Ροσσίνι επινοεί ένα ιλαρό τέλος, καθώς στην εποχή του οι τραγικές καταλλήξεις στα θεατρικά έργα αποδοκιμάζονταν από το κοινό της Ρώμης.

Κατά τη διάρκεια της ζωής του ο Ροσσίνι χρημάτισε πρεσβευτής του Ιταλικού Ινστιτούτου και έλαβε αμέτρητες τιμές, με πιο σπουδαίο ίσως το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής. Μετά τον θάνατό του ο Βέρντι πρότεινε τη συλλογική σύνθεση ενός Ρέκβιεμ προς τιμήν του· η παρουσίαση του έργου, ανήμερα του μνημοσύνου του, εγκαταλείφθηκε. Ωστόσο, ο Βέρντι χρησιμοποίησε ένα μέρος που είχε γράψει, συνθέτοντας το περίφημο πιά Ρέκβιεμ του για τον Μαντσόνι. Μόλις το 1989, ο γερμανός διευθυντής ορχήστρας Χέλμουτ Ρίλλινγκ, παρουσίασε την παγκόσμια πρώτη του αυθεντικού "Ρέκβιεμ για τον Ροσσίνι".


Πηγή: madata.gr

Η κρίση δεν σταματά την έμπνευση και τη δημιουργία

0
com

Την εποχή των ισχνών αγελάδων, μια περίοδο που σε όλους τους τομείς και κυρίως στον πολιτισμό προϋπολογισμοί συρρικνώνονται, οργανισμοί κλείνουν και αρμοδιότητες συγχωνεύονται λόγω κρίσης, ένας μικρός και συμπαθητικός χώρος στην καρδιά της Θεσσαλονίκης βάζει στην άκρη αυτονόητους δισταγμούς και δίνει διέξοδο στην τέχνη.


Ο λόγος για την γκαλερί «Naif», που εγκαινιάστηκε προχθές βράδυ και φιλοξενεί έργα του καλλιτέχνη Γιώργου Κυπρή.
Το αξίωμα πως καμία κρίση δεν μπορεί να σταματήσει την έμπνευση και τη δημιουργία ούτε να ανακόψει την πορεία ανθρώπων έτοιμων για τολμηρά εγχειρήματα φαίνεται να επιβεβαιώνεται με την κίνηση της Έλλης και του Δημήτρη Σάντιτς. Τα δύο αδέλφια συντηρούσαν από το 1996 ένα κατάστημα στην οδό Τσιμισκή, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, το οποίο λειτουργούσε ως μικρή γκαλερί κοσμημάτων και παράλληλα διέθετε μικρά έργα τέχνης.  Όταν ο χώρος έκλεισε τον κύκλο του, οι δύο φιλότεχνοι ιδιοκτήτες αποφάσισαν να τον μετατρέψουν σε αίθουσα τέχνης, σε μια συγκυρία μάλιστα που τέτοιες πρωτοβουλίες θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν παράτολμες. «Κάναμε αυτή την κίνηση στο πλαίσιο μιας γενικότερης αντισυμβατικής πορείας που είχαμε μέχρι τώρα. Δεν είμαστε αιθεροβάμονες. Ξέρουμε ότι οι εποχές είναι πολύ δύσκολες. Θεωρούμε όμως ότι μόνο αν κανείς εξειδικευτεί, τρόπον τινά, σε κάτι, έχει περισσότερες ελπίδες να το κρατήσει σταθερό. Πιστεύουμε ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων εκτιμάει και αγαπάει την τέχνη. Σε κάποιους μπορεί να μην είναι προσιτή λόγω συνθηκών, σε κάποιους άλλους όμως μπορεί και να είναι, λαμβάνοντας υπόψη ότι πολλές φορές θέλουν και να επενδύσουν σε αυτή», εξηγεί το σκεπτικό τους ο Δημήτρης Σάντιτς.

Μια «εξόχως ενδιαφέρουσα κίνηση»
Μπορεί μια τέτοια απόφαση να μοιάζει δονκιχωτική, ίσως όμως και να συμβαδίζει με τις επιταγές των καιρών, που υπαγορεύουν τον επαναπροσδιορισμό και την ενίσχυση των αξιών. Άλλωστε, όπως επισημαίνει και ο καλλιτέχνης Γιώργος Κυπρής, έργα του οποίου φιλοξενούνται στην γκαλερί: «Η δική μου εμπειρία λέει ότι η τέχνη είναι μια σταθερή αξία, που πρέπει να αναδεικνύεται κυρίως σε δύσκολες εποχές. Δεν είναι τυχαίο ότι τώρα περισσότερο από ποτέ έχουν αυξηθεί οι συλλέκτες. Γι’ αυτό βρίσκω τη δημιουργία αυτής της γκαλερί μια εξόχως ενδιαφέρουσα κίνηση».    

Καταγγελτικός χαρακτήρας 
Η πρώτη ημέρα πάντως έδειξε ότι ο κόσμος διψάει για τέτοιες προσπάθειες, αν κρίνουμε από το γεγονός πως ο χώρος άρχισε να γεμίζει από νωρίς, ενώ όσο περνούσε η ώρα οι φιλότεχνοι ανανεώνονταν και αυξάνονταν, για να δουν από κοντά τις δημιουργίες του Κυπρή. Ψάρια και πεταλούδες σε μεγάλες και μικρές εγκαταστάσεις και κατασκευές, εμπνευσμένες από τον βυθό της θάλασσας και τον αέρα μπήκαν στη βιτρίνα αλλά και εντός της αίθουσας. Ο καλλιτέχνης κρέμασε τα ψάρια από το ταβάνι, τα κάρφωσε στον τοίχο και τα ακούμπησε στο πάτωμα, δημιουργώντας μοναδικές συνθέσεις, με τις οποίες επιχειρεί να εκφράσει τον προβληματισμό του απέναντι στην αλόγιστη υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων αλλά και την ευδαιμονία που του δημιουργεί η χάρη της κίνησης στη φύση. «Ο χαρακτήρας αρκετών έργων είναι, κατά κάποιον τρόπο, καταγγελτικός και σχετίζεται με την ανθρώπινη σκληρότητα διά μέσου των ψαριών.  Όλο αυτό ξεκίνησε από τις παιδικές μνήμες, όταν ψάρευα άσκοπα για να διασκεδάσω και ταυτόχρονα αισθανόμουν χυδαία ως δολοφόνος».
Τα υλικά του ποικίλλουν ανάλογα με τις ανάγκες έκφρασης, όπως τονίζει. Ο χαλκός εναλλάσσεται με το πλαστικό (που χρησιμοποιείται συνήθως ως ο κύριος καμβάς και φορέας του έργου του), το αλουμίνιο ή το ανοξείδωτο ατσάλι. Όσο για το «Naif»; Είναι το δεύτερο «Μάτι» του καλλιτέχνη, όπως ονομάζει τον χώρο με έργα του που διατηρεί στη Σαντορίνη. Δύο χώροι που συνδέονται πλέον νοητά μέσα από το όνομά του, αφού και σε αυτόν της Θεσσαλονίκης οι δημιουργίες του θα εκτίθενται μόνιμα.

Πηγή: makthes.gr
Από το Blogger.

Popular Posts